بيعت مىكنم . حضرت فرمود : سنّت ابوبكر وعمر در كنار كتاب خدا و سنّت پيامبر قرار نمىگيرد ؛ آن مرد جز با سنّت ابوبكر وعمر بيعت را نپذيرفت وعلى عليه السلام هم جز بر منباى كتاب خدا وسنّت پيامبر بيعت را قبول نكرد . بعد از اصرار حضرت وامتناع او ، حضرت فرمود : سوگند به خدا گويا مىبينم در اين فتنه به راه افتاده‌اى ، وگويا مىبينم سم اسبان لشكرم چهره تو را شكافته‌اند ! بلى آن مرد به خوارج پيوست ، راوى مىگويد : در روز نهروان كشته او را ديدم كه زير سم اسبان مانده و سراو شكافته بود ، يادم از سخن على عليه السلام آمد گفتم : خدا خيرت دهد اى ابوالحسن ، لب‌ها را به سخنى نگشودى مگر اين كه همان گونه شد كه فرمودى ! « 1 »

--> ( 1 ) - نهج‌السعادة : 2 / 364 . .